İstanbul'da saat: sanalbasin.com üyesidir
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR !
Türk Tabipler Birliği Merkez Konseyi  Gözaltına Alındı
Türk Tabipler Birliği Merkez Konseyi Gözaltına Alındı
Kadıköy'de Telefoncu Soyuldu
Kadıköy'de Telefoncu Soyuldu
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR !
Tiyatro Sonsuz’dan müzikli kabare keyfi
Tiyatro Sonsuz’dan müzikli kabare keyfi
Soğanlık ziyaretinde Başkan Altınok Öz’e halktan yoğun ilgi
Soğanlık ziyaretinde Başkan Altınok Öz’e halktan yoğun ilgi
Haber Detayı
21 Ekim 2015 - Çarşamba 00:00 Bu haber 1106 kez okundu
 
“Öfkemi Kontrol Etmeyi Öğreniyorum”
- Haberi
“Öfkemi Kontrol Etmeyi Öğreniyorum”

Çocuklar da yetişkinler gibi kaygı ve stresle doludur. Hastalık, ölüm, boşanma, taşınma ve diğer yaşam değişiklikleri gibi aile krizlerine ek olarak, çocuklar özsaygı ve aidiyet duyguları ile de mücadele ederler. Birçoğu akranları tarafından küçümsenme ve tartaklanma ile karşılaşır. Küçümsenme duygusunun getirisi olarak çocuklar uyumlu ve başarılı olmak için üzerlerinde baskı hissederler ve başkalarındaki farklılıkları kabul etmekte zorlanırlar. Öfkelenmek sağlıklı olabilir. Sonuçta herkes zaman zaman öfkelenir ve öfkeli duygular uygun yollarla ifade edildikleri sürece doğaldır. Çocukların en çok tanıdıkları duygu mutlu olmak ve ağlamaktır sanırım. Öfkenin hissettirdiklerini tanımazlar. Kendilerini öfkelendirecek bir olayla karşılaştıklarında kaygılanırlar ve ne yapacaklarını bilemezler. Bu yüzden daha agresif davranabilirler. Bununla birlikte, birçok çocuk şiddetli öfke patlamaları sergiler ya da öfkenin yanlış ya da kötü bir şey olduğunu düşünerek duygularını içine atar. İçine attığı öfke, ileride yaşadığı bir başka duyguyla tekrar açığa çıkacaktır belki de şiddetini arttırarak.Bazı çocuklar yönlerini bulamadıklarında sinirlenirler. Bazıları ise saldırgan davranışlarıyla terk edilmişlik, reddedilmişlik, keder, kayıp ya da depresyonla ilgili korku ve acılarını maskelerler. Bu çocuklar öfkelerini anlamayı ve kontrol etmeyi öğrenmezlerse, kendilerine ve başkalarına gereksiz yere zarar verirler. Çocuklar bazı saldırgan davranışları arkadaşlarından, kitaplardan, filmlerden, televizyondan ve bilgisayar oyunlarından öğrenseler de, ilk başta ailelerinden etkilenirler. Çocuklar aile üyelerini izleyerek duygularını nasıl ifade edeceklerini öğrenirler. Eğer aile üyeleri öfkelerini olumlu bir şekilde ifade etmezlerse, çocuklar da büyük ihtimalle farklı davranmayacaklardır.Örneğin aileler sabırlı olmayı, öfkelerini doğrudan ve saldırgan olmayan yollarla ifade etmeyi, uygunsuz davranışlar için özür dilemeyi öğrenmelidir ki onlarda çevreye karşı aynı davranışları sergilesinler. Çocuklar aile üyelerinin öfke krizlerine ve tartışmalarına şahit olmamalıdır. Çocuğa ceza vermenin gerektiği durumlarda, cezanın mutlaka çocuğun bir davranışıyla ilgili olmasına ve sakin, makul bir tavırla yaklaşılmasına özen gösterilmelidir.Fiziksel ceza, genellikle çocukların isyan etmesine neden olur ve bu da büyüdüklerinde suç işleme risklerini artırır. Öfkenin asıl kaynağını bulmak için onları kendi ortamlarında ya da onlarla çizim yaparak veya oyun oynayarak gözlemleyebilirsiniz. Onlara kendi becerilerini tanımaları ve özsaygılarını artırmalarını için fırsat tanıyın. Kas gücü yerine beyin gücünü kullanmanın yollarını bulduklarında onları ödüllendirin. Gerçekten o an çok öfkelendiyse “seni anlıyorum oyuncaklarınla oynayamadığın için bana kızgınsın (öfkelisin)” diyebilirsiniz. Bu hem onu anladığınızı hem de onun duygusunu nasıl ifade ettiğinizi gösterir. Bazı çocukların –tıpkı bazı yetişkinler gibi- öfkelerini kontrol etmekte başkalarından daha fazla sorun yaşadıklarını unutmayın. Böyle durumlarda profesyonel yardım almaktan çekinmeyin. Öfkenin de öğrenilmiş bir davranış olduğunu düşünürsek bu konuda Bandura’nın “Sosyal Öğrenme Kuramı”ndan örnek verebilirim.Bandura, üç grup çocuk üzerinde deney yapmıştır. Bu üç grup çocuğa, oyun odasında oyuncağına karşı agresif davranışlar sergileyen bir çocuğun filmi izletilmiştir. Bu film üç farklı son ile bitmektedir. Birinci grup çocuğa; bu agresif davranışlar sonucunda ödüllendirildiği son, ikinci grup çocuğa; agresif davranıştan dolayı oyuncakla oynamama cezası verildiği son, üçüncü grup çocuğa ise; ne ceza ne de ödül verildiği son izletilmiştir. Daha sonra bu çocuklar oyuncakla oynamak üzere oyun odasına bırakılmıştır ve Bandura bu çocukların davranışlarını gözlemlemiştir. Araştırma sonuçlarına göre; her üç grupta da erkekler kızlardan daha çok saldırgan davranış göstermişlerdir. Davranışın ödüllendirildiği ve davranışın sonucunda ödül ve ceza almayan gruptaki çocuklar, saldırgan davranışlar sonucunda ceza alanları izleyenlere göre daha çok saldırganlık gösterdiğini görmüştür.Bandura bu deneyden; öğrenmede medyanın özellikle televizyonun çok büyük etkisi olduğunu, çocuğun agresif, uysal, paylaşımsal gibi davranışları öğrendiği sonucuna ulaşmıştır. Sizlerde çocuğunuzun agresif, öfkeli davranışları çevreden, medyadan ve en büyük örnek olan ailelerden öğrenebileceğini unutmayın.Stresli bir hayat sürerken yeri geldiğinde her insanın öfkelendiğini unutmamalıyız. Ama bununla başa çıkabilirsiniz ve çocuklara karşılaşılan duygularla nasıl başa çıkılır gösterebilirsiniz. Hem yetişkinler için yararlı olabilecek hem de çocuklarınıza uygulayabileceğiniz 7 maddeden oluşan bir öneri sunacağım sizlere: 1) Rahatlama ve farkındalık oluşturma 2) Bilişsel yapılandırma (olayları sakinleştikten sonra tekrar oturup düşünebilirsiniz.) 3) Sorun yaratmayın; sorun çözün 4) Soğukkanlı ve sakin bir iletişim kurun 5) Mizaha yer verin 6) Çevrenizi değiştirin (eğer o an çok fazla öfkeliyseniz bulunduğunuz ortamı değiştirebilirsiniz.) 7) Kendinizi rahatlatmanın diğer yolları           Zamanlama (konuşmak için doğru zamanı seçin)            Göz ardı etme            Alternatifler oluşturmakUnutmayın, çocuklara öğretilecek en güzel şey, gelecekte onlara kalabilecek en güzel miras, duygularını tanımaları ve onları ifade edebilmeyi öğrenmeleri olacaktır.
Kaynak: (İHA) - İhlas Haber Ajansı Editör:
Etiketler: “Öfkemi, Kontrol, Etmeyi, Öğreniyorum”,
Yorumlar
Haber Yazılımı